Αναμνήσεις από Χριστούγεννα παλαιότερων εποχών

 Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και τι πιο ωραίο απ' το να ψάξουμε και να μελετήσουμε το πώς οι μεγαλύτεροί μας περνούσαν αυτές τις γιορτές .Γι' αυτό κι εγώ αποφάσισα να πάρω συνέντευξη από την γιαγιά μου για να μάθω πώς περνούσαν οι άνθρωποι  τις γιορτές, όταν αυτή ήταν στην ηλικία μου.                                                                                                                                                                              Παιδί: Πώς περνάγατε τις ημέρες των χριστουγεννιάτικων γιορτών;                                                          

Γιαγιά: Είχαμε πολλές δουλειές, καθαρίζαμε το σπίτι , στρώναμε τα "καλά" χαλιά,  φτιάχναμε γλυκά, κουραμπιέδες, μελομακάρονα, σταυρόψωμα.                                                                                              

Παιδί: Υπήρχε στολισμός τότε, και, αν ναι, από τι αποτελούνταν;                                                              

Γιαγιά: Ναι, υπήρχε. Είχαμε φυσικό έλατο, το οποίο μας έφερνε ο μπαμπάς μας από το βουνό, και το στολίζαμε με φρούτα, μανταρίνια, φιρίκια και πορτοκάλια. Ακόμα βάζαμε και κάλτσες σε πουγκάκια, λίγα φτωχικά στολίδια και κόβαμε χρυσά χαρτόνια για να φτιάξουμε αστέρια. Τότε κρεμούσαμε πολλά.                                                                                                                                                            

Παιδί: Τι κάνατε την ημέρα των Χριστουγέννων;                                                                                        

Γιαγιά: Σηκωνόμασταν πολύ πρωί και πηγαίναμε στην εκκλησία του χωριού. Ύστερα γυρνάγαμε στο σπίτι και μαζευόμασταν στο οικογενειακό τραπέζι. Τέλος, η γιαγιά  μας έλεγε ιστορίες μπροστά στο τζάκι.                                                                                                                                            

Παιδί: Τι φαγητό τρώγατε τα Χριστούγεννα;                                                                                              

Γιαγιά: Τρώγαμε κοτόσουπα, κοκκινιστό και αρνάκι στον ξυλόφουρνο, χόρτα και γλυκά.                        

Παιδί: Εσείς λέγατε τα κάλαντα;                                                                                                                  

Γιαγιά: Τα αγόρια πήγαιναν και τα έλεγαν.  Εμάς τα κορίτσια δεν μας άφηναν. Στα αγόρια που πήγαιναν έδιναν γλυκά.                                                                                                                                

Παιδί: Υπήρχε Άγιος Βασίλης;                                                                                                                      

Γιαγιά: Ναι, η μαμά μου μάλιστα τον είχε δει. Μια φορά που οι γονείς μου είχαν πάει να ταΐσουν τα προβατάκια, άκουσαν τον σκύλο να γαβγίζει δυνατά και, όταν κοίταξαν προς τα εκεί,  τον είδαν. Ο σκύλος όμως πρόλαβε να διώξει τον Άγιο Βασίλη. Αυτή την ιστορία μας την είπαν, γιατί δεν είχαν αρκετά χρήματα να αγοράσουν δώρα για εμάς και γι' αυτό μας είπαν αυτή τη φανταστική ιστορία,  για να νομίζουμε ότι ο σκύλος τον έδιωξε.                                                                                  

Παιδί: Νοσταλγείς αυτά τα χρόνια;                                                                                                              

Γιαγιά: Ναι, γιατί ήταν αθώα και χαιρόμουν πολύ, επειδή ερχόντουσαν και τα αδέλφια του μπαμπά μου.                                                                                                                    

 Μέσα από αυτή την κουβέντα με τη γιαγιά μου  ειλικρινά έμαθα πολλά πράγματα για εκείνη την εποχή και χάρηκα πολύ για αυτά που έμαθα.

Επιμέλεια-Σύνταξη Κειμένου: Σταματίνα Κρατημένου