<< Στη θέση του άλλου >>

< Στη θέση του άλλου >>

  Ενσυναίσθηση. Πολλοί δεν μπορούν να καταλάβουν τη σημασία της. Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να κατανοήσεις τη συναισθηματική κατάσταση κάποιου ατόμου σε μια δύσκολη για αυτό στιγμή. Νομίζεις ότι νιώθεις τι αισθάνεται ο άλλος αλλά στην πραγματικότητα τα πράγματα μπορεί να είναι πολύ χειρότερα.

Η βία στην εφηβική ηλικία -είτε λεκτική είτε σωματική- επηρεάζει πάρα πολύ άσχημα την ψυχολογία των παιδιών όσο και να μην το καταλαβαίνει ο άλλος.

<< Το ξέρω επειδή το βίωσα...>> Αυτά είναι τα λόγια της Χριστίνας Β., καλής μου φίλης, μαθήτρια της Β' Γυμνασίου σε ένα σχολείο της πρωτεύουσας.

« Ήταν κάτι απρόσμενο για εμένα εφόσον δεν είχα ξαναδεχτεί κάτι παρόμοιο με αυτό. Την ώρα του μαθήματος, όταν όλα τα παιδιά άνοιγαν τα βιβλία τους, ξαφνικά άκουσα ένα παιδί που καθόταν από πίσω μου να με αποκαλεί ψιθυριστά «χοντρή» και να μου απευθύνει πολλές άσχημες λέξεις που χρησιμοποιούν κάποιοι νέοι σήμερα. Δεν απάντησα, δεν συνέχισα να του δίνω σημασία, δεν ήθελα να του δείχνω ότι κέρδισε στο να με μειώσει και να νιώσει αυτός ανώτερος. Περίμενα να χτυπήσει το κουδούνι ώστε να πάω να μιλήσω στην υπεύθυνη καθηγήτρια του τμήματος μου.

    Τώρα ήμουν εγώ, όμως θα μπορούσε να ήταν ένα άλλο παιδί στη θέση μου. Είναι πολύ άσχημο να δέχεσαι κριτική για το σώμα σου, για το πως θα ντύνεσαι. Είναι πολύ άσχημο να σε μειώνουν και να πηγαίνεις στο σχολείο κάθε μέρα με τον φόβο μήπως δεχτείς πάλι κάποια παρόμοια κριτική. Σε τέτοιες περιπτώσεις ανάρμοστης συμπεριφοράς κάποιου συμμαθητή ή συμμαθήτριάς μας πρέπει πάντα να μιλάμε σε έναν καθηγητή/τρια του σχολείου που εμπιστευόμαστε και να μην φοβόμαστε για το τι θα πουν οι άλλοι».

 Συμφωνώ απόλυτα με ό,τι αναφέρθηκε. Πρέπει να αγαπάς το σώμα σου και το ποιος είσαι χωρίς να αφήνεις να σε προσβάλλουν οι άλλοι. Να μην δείχνεις στους άλλους πως κέρδισαν αυτή τη μάχη, να μην τους αφήνεις να νιώθουν ανώτεροι από εσένα. Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και του αξίζει ο σεβασμός.

Αλήθεια έχω την απορία: όσοι συμπεριφέρονται έτσι θεωρούν ευχάριστο το να μειώνουν τους άλλους; Νιώθουν ικανοποίηση και ανωτερότητα, όταν στεναχωρούν κάποιον; Ή μήπως προσπαθούν να καλύψουν τη δική τους ανασφάλεια και αδυναμία;

Ο καθένας μπορεί να βρεθεί σε αυτή τη θέση ακόμα και ο ίδιος ο θύτης.

   Για αυτό μίλα, δεν είσαι ο μόνος/η και δεν είσαι μόνος/η.

Η αρθρογράφος

Καραβούλια Κατερίνα